Δεν ξέρω πως μου ήρθε ο τίτλος αυτός, αλλά νομίζω ότι η ελευθερία εκφράζεται ακόμη και στον σεβασμό της βλακείας του άλλου. Θεωρώ επίσης ότι φασισμός είναι η βίαιη επιβολή ενός κοσμοειδώλου το οποίο θεωρούν κάποιοι ως "ιδανικό" και προσπαθούν να το εγκαθιδρύσουν με μεθόδους βίας, δηλαδη τρομοκρατίας. Και όταν υπάρχει αντίφαση μεθόδου και σκοπού τότε μιλάμε ή για "συμφέροντα" που αποσκοπούν κατά βάθος στην εκπλήρωση άλλων στόχων ή για άτομα που έχουν τρικυμία εν κρανίω. Δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ των τηλεοπτικών δικαστών και όσων αυτόβουλα όχι μόνο δικάζουν αλλά και εκτελούν. Η ταυτοποίηση προσώπου και πράξεων επίσης είναι άκρως επικίνδυνη ανθρωπολογικά και κοινωνιολογικά γιατί το πρόσωπο έχει μια δυναμική για πορεία από το χειρότερο προς το καλύτερο και το αντίστροφο, ενώ οι πράξεις είναι ενεργήματα τα οποία ταυτίζονται με το πρόσωπο αλλά δεν το χαρακτηρίζουν σε απόλυτο, μεταφυσικό βαθμό (φασιστική και δογματική θεώρηση του προσώπου).
Είτε το θέλουμε είτε όχι είναι επίσης φασισμός η ταυτοποίηση θεσμών με τις όποιες λαμογιές. Όπως και να το κάνουμε οι κοινωνίες ανέθεσαν σε συγκεκριμένα πρόσωπα και θεσμούς να αποδίδουν δικαιοσύνη και υπάρχουν κοινά αποδεκτοί τρόποι να ελέγχονται οι θεσμοί και οι λειτουργοί τους όταν κάτι δεν πάει καλά. Καμιά κοινωνική ομάδα δεν κατάφερε με το "έτσι θέλω" να χτίσει μια ανθρώπινη κοινωνία, επιβάλλοντας τα δικά της πρότυπα και υπόλοιποι "αμαθείς και ανυποψίαστοι" να τα δεχτούν ως θέσφατα και σε αντίθετη περίπτωση να βρεθούν με το πιστόλι στον κρόταφο.
Αν ο οποιοσδήποτε κοινωνικός "μεταρρυθμιστής" δεν έχει αλλάξει πρώτα ο ίδιος και αν δεν θεωρεί την ανθρώπινη ζωή ως την μεγαλύτερη αξία, αλλά ίση με πέντε κιλά φασολάκια, εκτιμώντας ποιος ζει ορθά κατα τα δικά του πρότυπα και ποιος όχι, ασκώντας βία στους δεύτερους, τότε οι ρητορίες περί ελευθερίας είναι τουλάχιστον για γέλια!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου