Το ζητούμενο...

Διαβάσαμε χτες στο "ΘΕΜΑ" τις διάφορες εκδοχές σχετικά με την στιγνή δολοφονία του Σωκράτη Γκιόλια. Γράφονται τόσα πολλά σε ειδησεογραφικό επίπεδο και έντυπα και ηλεκτρονικά για την πορεία ερευνών της αστυνομίας που δεν θεωρούμε σκόπιμο να αναπαράγουμε. Η ουσία του γεγονότος είναι ότι τον 21ο αιώνα είναι απαράδεκτο και υπομνηματίζει πολιτιστική οπισθοδρόμιση το να λύνεις τις όποιες διαφορές με κουμπούρια ή να εκφράζεις την ικανοποίησή σου για τον φόνο ενός ανθρώπου. Υποτίθεται ότι κάθε επαναστατική ενέργεια έχει σκοπό να κάνει τον κόσμο μας καλύτερο και πιο ανθρώπινο. Όταν όμως λειτουργεί εξουσιαστικά και βίαια αφαιρώντας το πολυτιμότερο αγαθό που είναι η ανθρώπινη ζωή, τότε παύει να είναι επανάσταση και μετατρέπεται σε επικίνδυνο εκφυλιστικό φαινόμενο για το κοινωνικό σύνολο. Ποτέ ιστορικά η χρήση βίας δεν έφερε μια καλύτερη μέρα για τις κοινωνίες. Ας θυμηθούμε τι πέτυχε ο Γκάντι με τον τρόπο δράσης του υιοθετώντας το δόγμα της μη βίας.
ΟΙ  16 σφαίρες δεν τρύπησαν το κορμί του Σωκράτη. Τρύπησαν το σώμα της δημοκρατίας, της ελευθερίας λόγου και έκφρασης. Πιστεύαμε κάποτε πως τα χρόνια που βαραίνουν την πλάτη της ανθρωπότητας θα την έκαναν πιο ώριμη και πιο σοφή. Πως θα ρθει η εποχή που θα γινόταν πράξη ο στίχος του Ρίτσου "και να αδερφέ μου που μάθαμε να κουβεντιάζουμε ήσυχα κι απλά" και θα μαθαίναμε ότι το καλύτερο όπλο για να αντιμετωπίσουμε ως κοινωνία και ως άτομα τον άλλον αν νομίζουμε πως κάπου  μας θίγει είναι ο λόγος και το επιχείρημα και όχι τα περίστροφα. 
Αντιπαρέρχομαι τα σχόλια της κ. Βαγιάνη η οποία μέχρι χτες νόμιζα ότι πρωταγωνιστούσε μόνο σε βινταιοταινίες με τον Σταμάτη Γαρδέλη... Αυτές τις μέρες έμαθα ότι παριστάνει και τη δημοσιογράφο.
Μένω όμως στον καταγγελτικό λόγο περί δημοσιογραφικής ανωνυμίας του κ. Πασαλάρη στην εφημερίδα Αποκαλύψεις (δεν είναι ο μόνος που την στιγμάτισε) με αφορμή τον φόνο του Σωκράτη. Αλήθεια κ. Πασαλάρη τώρα σας έπιασε η ευαισθησία περί ανωνυμίας; Τόσα χρόνια ως έμπειρος δημοσιογράφος δεν έχετε δει, αλήθεια, πόσοι συνάδελφοί σας γράφουν ανώνυμα σε παραπολιτικές στήλες εφημερίδων; Μάθατε ποτέ για παράδειγμα ποια είναι η "Πανδώρα" της εφημερίδας "Βήμα"; Α priori θεωρούμε άξια στιγματισμού την ανωνυμία; Εάν για κάποια μεγάλα κεφάλια της δημοσιογραφίας το όπλο  τους είναι οι άντρες ασφάλειας που τους περιβάλουν, για τους υπόλοιπους που δεν έχουν τη δυνατότητα αυτή, όπλο τους είναι η ανωνυμία.
Η δολοφονία του Σωκράτη μας πήγε πολλά χρόνια πίσω. Οι κύκλοι αίματος δεν κάνανε ποτέ μια κοινωνία καλύτερη...