παραμύθι

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια χώρα που όλοι οι κρατούμενοι πολίτες της δεν πήρανε χαμπάρι για το τι παίζεται, όχι και πολύ μακρυά από τον πισινό τους. Έτσι λόγω υπέρμετρης βλακείας άρχισαν να παίζουν το παιχνίδι των δημίων τους. Νόμιζαν πως θα την γλυτώσουν επειδή οι δήμιοι ανέβαλαν την εκτέλεσή τους για μια βδομάδα αργότερα . 
Οπότε ένα πρωινό οι μελλοθάνατοι που επρόκειτο να εκτελεστούν την επόμενη μέρα, άρχισαν τις κινητοποιήσεις. Οι φιλήσυχοι πολίτες που είχαν καταδικαστεί με την ίδια ποινή, άρχισαν να διαμαρτύρονται όχι ενάντια στους δημίους τους, αλλά ενάντια στους συγκρατούμενούς τους επειδή με την φασαρία που προκαλούσαν τους χαλούσαν την ησυχία τους. Οι δήμιοι ήταν πραγματικά πολύ ευχαριστημένοι γιατί δεν χρειάστηκαν και πολλά-πολλά προκειμένου να κάμψουν την στάση των μελλοθάνατων αφού βρήκαν ανέπλιστα συμμάχους στην προσπάθειά τους: αυτούς που θα εκτελούσαν σε μια βδομάδα. Φυσικά αυτό δεν έγινε τυχαία. Προπαγανδιστές των δημίων διαμόρφωσαν την κοινή γνώμη έναντι των στασιαστών. Ουτε λίγο ούτε πολύ τους είπαν και τους έπεισαν ότι είναι βάρβαρο, συντηρητικό και αντιδραστικό κάποιοι ακραίοι να τους χαλάνε τον ύπνο και την ήρεμη-καταναλωτική διαβίωσή τους την εβδομάδα που τους μένει.
Όταν πέρασε ο χρόνος και ήρθε η σειρά τους να πάνε στην γκιλοτίνα επαναλήφθηκε το παραπάνω σκηνικό. Αντέδρασαν, αλλά οι υπόλοιποι που επρόκειτο να εκτελεστούν σε μια βδομάδα πάλι συμμάχησαν με τους δήμιους και ζητούσαν να επιβληθεί η "τάξη". Το σκηνικο συνεχίστηκε το ίδιο μέχρι που οι δήμιοι εκτέλεσαν χωρίς ιδιαίτερο πρόβλημα όλους τους κατάδικους και ζήσαμε εμείς καλά κι αυτοί καλύτερα!